Theater

De man naast me blijft erbij: de hele stad is uitgelopen voor deze voorstelling. Wat mij betreft is de theaterzaal half leeg, maar hij luistert niet. Hij vindt het prachtig: de bezoekers, de zaal, het decor. Hij roept: ‘De stad laat zich zien vanavond!’.

Het is pauze. De acteurs hergroeperen en een nieuw decor wordt op z’n plaats geschoven. Ik blijf zitten in mijn stoel. Ik hoef niet naar de wc en het theatergezelschap deelt rode wijn uit.

‘Prachtig,’ zegt de man opnieuw. ‘Mijn studiemaatjes van vroeger zouden dit ook geweldig hebben gevonden. Ja, zeker.’

Het gebouw stond er nog precies zo, maar hij was al lang niet meer hetzelfde.

Het stuk doet hem denken aan de begindagen van dit theater. Hij was daarbij, zegt hij, als jonge rechtenstudent.

‘Het begon met een groep vrije lieden,’ zegt hij. ‘Tegenwoordig zou je een flink deel van die gasten lhbt’ers noemen, trouwens, mensen zoals jij.’

Het studentenhuis waaruit dit theater ontstond, staat er nog. Hij was er aan het begin van de avond langsgelopen. Iets van binnen had hem daartoe geroepen. Toen hij aan het eind van de middag zijn laatste vergadering had, dacht hij bijna nergens anders meer aan.

Het gebouw stond er nog precies zo, maar hij was al lang niet meer hetzelfde. ‘Dat is het vreemde met herinneringen,’ zegt hij. ‘Het is eerder alsof er twee gebouwen zijn.’

Maar nu heeft hij geld, een kantoor gespecialiseerd in internationaal recht en een herenhuis in Den Haag.

Hij slaat een arm over mijn rugleuning en vraagt of ik dat ook ken. ‘Ach, misschien ook niet,’ zegt hij, ‘misschien moet jij daarvoor nog een stukje verder van jouw tijd staan.’

‘Het was mooi,’ zei hij, ‘niemand nam zichzelf al te serieus en alles kon. We hadden niets te verliezen.’

Maar nu heeft hij geld, een kantoor gespecialiseerd in internationaal recht en een herenhuis in Den Haag. Hij was enkel toevallig in de stad omdat zijn werk hem hier bracht en nu wil hij niet meer terug.

Als de lichten dimmen voor het tweede deel, ligt zijn arm nog steeds over mijn rugleuning. ‘Ik heb een Italiaanse vrouw, maar die is al lang naar bed,’ zegt hij.

Standaard